წამის დაჭერა ვისწავლე.
სულ პაწაწუნა იყო, დავიჭირე და აღარ გავუშვი. ჰო და, ჩემს გვერდით რამდენიმე საათს გაჩერდა…
ისეთი ლამაზი იყო, ისეთი მსუბუქი, ისეთი სურნელოვანი და ისეთი ლაღი… არც თვითონ უნდოდა წასვლა.
არაფერი უთქვამს, უფრო ხშირად ჩუმად იყო. სიოსავით მელამუნებოდა და მეც სულ განაბული ვუსმენდი მის სიჩუმეს.
ეს ის მომენტია, როცა დუმილი ბევრად უფრო მეტს ნიშნავს, ვიდრე საათობრივი ლაყბობა.
რომაული ტრიუმფალური თაღები… ანტიკური ხანის ხელოვნება… ქარიშხალი ჩადგაო. ხო, ჩადგა, მაგრამ ყველაფრის დასასრული რაღაც ახლის დასაწყისიაო, ხო და მთავარია ეს ახალი კარგის მომტანი იყოს.
როცა გარშემო უცებ ყველაფერი ქრება და სიჩუმეა, როცა მუსიკის ცვალებადობასაც ვეღარ ამჩნევ – სიჩუმე და სიმშვიდე ისე გიტაცებს…
როცა გრძნობ რომ შენია…
ჩემი წამი ყველაზე ლამაზია დედამიწის ზურგზე!
არ მინდა რომ დასრულდეს…
როგორ მომეწონა…
ორიგინალურია, ნამდვილად
წარმატებები ^_^
მადლობა ❥ Natsy
ასევე წარმატებები :*
ფოტოაპარატი იყიდე და სამუდამოდ დააფიქსირე მასეთი წამები.
რა რომანტიკოსი და მეოცნებე ყოფილხარ… გადავირიე. 
აქს, ფოტოაპარატს ნამდვილად ემუქრება ყიდვა
ხო და მერე კადრებად ავსახავ ხოლმე თითოეულ წამს. 
) :*
ფოტოაპარატი მეც მინდა ლამაზი წამების შესანახად..
Jane ისე, ფოტოაპარატზე უკეთესი შემნახავი გონება და თვალებია <3 თუმცა მათ თუ ტექნიკაც დაეხმარება საუკეთესო სინთეზი გამოვა
))
გონება და თვალები კარგია, მაგრამ დროთა- განმავლობაშ ისე მკვეთრი აღარაა ის მოგონება, ამიტომაცაა კარგი ფოტო
გეთანხმები, ფოტოაპარატი ასეთ დროს მისწრებაა
წამ-წამ-ი
რა ფაქიზად გიწერია, თითქოს პეპელა აფარფატდა…
მადლობა თამუნია :*