ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive…


დატოვე კომენტარი

“გზა ნაფიქრი ნაბიჯით მიქროდა, იცვლიდა რითმს”…

10495831_879458722075213_1806716486031372500_o

.

დიდი ხანია ბლოგი ჩემი მუსიკალური ათეულით აღარ გამინებივრებია.  და აი ისიც:  ვრცლად


11 Comments

“ჩემს ქალაქში ყველაფერი მოსულა”

.

ჩემს ქალაქში დაეჯახა დღეს სამარშრუტო ტაქსი კაცს და …

ჩემს ქალაქში დაეჯახა 2 კვირის წინ მანქანა 2 ქალს და …

ღმერთო, თითქოს დადებითი ემოციებით დატვირთული დღე უნდა ყოფილიყო და ამ სურათმა ისე დამამძიმა, ახლაც კი ვერ ვიხსნი მხრებიდან, დიდი ლოდივით მაწევს და სულ თვალ წინ მიდგას შუა ქუჩაში მიწაზე მისვენებული, მაღალი, ჭაღარა კაცი, გვერდზე გახეული პარკია მიგდებული, მიწაზე მიმოფანტული კარტოფილი და თავში ხელებ წაშენილი მძღოლი… ახლაც ყურში ჩამესმის ქალების წივილი: მოკლა! მოკლა! მოკლა! არა და მძღოლი ხომ დამნაშავე არ იყო… მძღოლის შეშლილი გამომეტყველება და კაცის გვერდზე გადაგდებული, არაადამიანური ფერის სახე… ხელი გაანძრია… “ცოცხალია!” ამოიგმინა ყველამ ერთად… მძღოლმა ავტობუსი დაძრა და გზა გააგრძელა…

სურათი #2: ვრცლად


10 Comments

გზა მომავალი ჩემსკენ, ანუ რა ხდება ნინაკას ბლოგის კულისებში…

ამ ბოლო დროს რამდენიმე ბლოგერმა ფარდა ახადა ე.წ. საიდუმლო ოთახს, რომელსაც მე კულისებს ვეძახი და გამოამზეურა ის საინტერესო ამბები რაც შიგნით ხდება. გადმოფინეს ბლოგის სარკმელზე საძიებო სიტყვები და მზის შუქი დაანახეს რომ ჩირჩილის პეპლები არ დაჰხვეოდათ (მაინც გაზაფხულია და სანამ ნაფტალინს ვიყიდით მზის სხივმა დაუაროსო).

ჰოო და, მეც გადავწყვიტე ანალოგიური ქმედება განმეხორციელებინა და კულისებისთვის ფარდა ამეხადა. გეტყვით როგორ, რა გზებით და საშუალებებით ხვდებით ჩემს ბლოგზე. 😉

მაშ ასე:

ბლოგზე მოსახვედრად არსებობს რამდენიმე გზა: ვრცლად